Alles rassen zijn erkend in een of meerdere kleuren en in een of meerdere tekeningen. Hieronder zal ik de tekeningen en kleuren kort beschrijven.

Een roek is een eenkleurige duif. Dat houdt in dat de duif geen tekeining heeft en over zijn gehele lichaam de zelfde kleur heeft. Eeen roek is altijd ongeband, dat wil zeggen dat hij geen vleugelbanden heeft.

Onder gekrast verstaan we donkere vlekken op de lichte grondkleur van het vleugelschild.

Wanneer een tekening bestaat uit witte en gekleurde veertjes die goed vermengd zijn noemt men dit getijgerd. Bij sommige rassen kennen we licht getijgerd, dan overheerst het wit, en donker getijgerd met meer donkere veertjes. We kunnen ook nog rozet en schildgetijgerd en sprenkel.

Een duif die geband is heeft twee banden over zijn vleugels lopen. Deze banden zijn vaak donker of gekleurde vleugels kunnen witte banden hebben. Een blauwe duif is vrijwel altijd geband, maar in enkele gevallen ongeband. Vroeger kende men een toevoeging zilver, zoals bij roodzilver, geelzilver en dergelijke. Tegenwoordig noemt men deze kleurslagen geband zoals roodgeband en geelgeband.

De schimmel is ook een veertekening. Elke veer heeft een licht zoom , donker middel en lichte onderkleuren. Het geeft een schimmeleffect, niet echt wit. Schimmels kennen we in blauw, rood, geel, en bruin.

Bonte duiven hebben een halve maanvormige slab op de krop, een witte buik en beenbevredering. Ook de buitenste zeven slagpennen zijn wit.