De eieren moeten eerst "rijpen" in een vochtig warm milieu voordat ze besmettelijk worden. Dit duurt minimaal 10 dagen. Verschijnselen: vermagering, gebrek aan eetlust, ontlasting wordt brijig en lichter van kleur. Bij haarwormen heftiger. Diagnose: mestonderzoek op wormeieren, spoelwormen zijn duidelijk waarneembaar, haarwormen niet. DroncitÒ. Behandeling: panacurÒ (kan veerafwijkingen geven! ) of piperazine. SpartakonÒ of ivomecÒ. IvomecÒ eerst 50x verdunnen met propyleenglycol. Daarna dosering: 1 druppel per 50 gram in de bek of op de huid. Lintwormen: 3 soorten zijn bekend bij de duif, komen slecht zelden voor.

De haarworm is klein wormpje van circa 2 cm lang en zo dun dat hij met het blote oog niet te zien is. De haarworm plant zich ook met eieren voort net als de spoelworm. Ook hier slechte conditie, diarree en vermagering en krijgt dezelfde bahandeling als bij de spoelwormen. Overigens komen haarwormen en spoelwormen vaak samen voor.

De spoelworm is ivoor-wit en circa 5 cm lang. Hij leeft in het darmkanaal. De eieren verlaten het lichaam met de uitwerpselen. Na 14 dagen zijn de eieren rijp en kunnen wanneer ze worden opgepikt zich in de darm weer tot worm ontwikkelen. Besmette duiven hebben een slechte conditie, met soms diarree en kunnen erg vermageren. Ter behandeling wordt een wormmiddel gegeven, tweede behandeling na drie weken. Maar een goede hygiene ter voorkoming is beter.

Lintwormen: 3 soorten zijn bekend bij de duif, komen slecht zelden voor. Behandeling met DroncitÒ. Platwormen (duivenbot): nauw verwant aan de leverbot. Tussengastheer: slakjes die langs sloten en drassige weiden voorkomen. Verschijnselen: ernstig ziek, snelle vermagering en waterige soms bloederige diarree en sterfte. Behandeling: DroncitÒ en SpartakonÒ. Gevaarlijkste periode is de nazomer in beperkte gebieden in NL: daar waar veel sloten en plassen voorkomen. Het is belangrijk regelmatig mest onderzoek te laten verrichten. In het juiste klimaat kan er snel een explosie komen van ee besmetting.